دکتر محمد مهدی لبیبی
جامعه شناس

«آشنایی‌های پیش از ازدواج» امروز به یکی از مهم‌ ترین معضلات پیش روی جوانان برای تشکیل خانواده تبدیل شده است.

درواقع در گذشته ازدواج‌های سنتی در چارچوب حمایت خانواده و شبکه خویشاوندی و با پشتیبانی آنها صورت می‌گرفت، به طوری که اقوام و آشنایان در این زمینه احساس مسئولیت کرده و زمینه آشنایی جوانان را فراهم می‌کردند. اما درحال حاضر ترس از تبعات منفی و ناموفق ازدواج‌ها بویژه با افزایش طلاق در میان زوجین، بسیاری از اقوام و آشنایان، خود را از این کار منع کرده و درواقع کنار کشیده‌اند، به طوری که شبکه خویشاوندی هم‌اکنون در حالت خنثی قرار دارد. از طرفی والدین نیز نقش زیادی در این حوزه ندارند، در گذشته ارتباطات درون خانواده، زمینه آشنایی افراد را فراهم می‌کرد، اما هم‌اکنون زمینه آشنایی سنتی از دست رفته است، بنابراین جوان حامی برای ازدواج ندارد و مجبور می‌شود از طریق دیگری وارد شود. سایت‌های همسریابی یکی از راه حل هاست، اما به شرط آنکه با دقت و نظارت بالا و از سوی افراد مورد اعتماد و شناخته شده، اداره شود. البته ملاحظات خاصی را هم می‌طلبد، مثل اینکه دو طرف نباید همه اطلاعات هویتی و شخصی خود را در این سایت‌ها قید کنند. از سویی دیگر این سایت‌ها باید پل ارتباطی میان خانواده‌ها و نه افراد به یکدیگر باشند. یعنی به جای اینکه دو جوان به هم معرفی شوند، دو خانواده رودرروی هم قرار بگیرند و زمینه آشنایی از همین جا آغاز شود. چرا که معتقدم ازدواج بدون حمایت خانواده‌ها، معمولاً موفق نیست. البته نمی‌توان در این زمینه با قاطعیت صحبت کرد، اما بیشتر ازدواج‌هایی که بدون حمایت خانواده صورت گرفته، سرانجام خوبی نداشته است، چون فضای حمایتی لازم را ندارند. از طرفی باید به دنبال مدل‌های جایگزین آشنایی دختر و پسر هم رفت. درگذشته، مادران، دختر خانم‌ها را در مراسم عزا و عروسی می‌پسندیدند،  الان شرایط فرق کرده و می‌توان همین مدل را در باشگاه‌های ورزشی و محیط‌های فرهنگی یا کلاس‌های آموزشی با محوریت خانواده‌ها پیاده کرد. ما نباید به این موضوع بی‌توجه باشیم که اگر هم‌اکنون آمار طلاق بالا رفته و آمار ازدواج پایین آمده، تنها به یک علت نیست، به خاطر چندین عامل است و نباید تحلیل‌های یکسویه ارائه داد. بی‌شک عامل فرهنگی مهم‌تر از عامل اقتصادی است، درحالی‌که هزینه و بار مالی هم ندارد و می‌توان براحتی در جامعه پیاده کرد. اما در وهله اول بهتر است، والدین را از نقش شان در مقابل فرزندان شان آگاه کنیم. آنها باید بدانند که در برابر ازدواج فرزندشان مسئولند. متأسفانه خانواده‌ها براحتی با افزایش سن ازدواج فرزندان شان کنار آمده‌اند و دست روی دست گذاشته‌اند و کاری نمی‌کنند و حتی وقتی از آنها سؤال می‌کنید براحتی می‌گویند از کنار باهم بودن لذت می‌بریم! درحالی که اینجا یک مشکل وجود دارد، آنها باید به حال فرزندان مجردشان فکری کنند و حتماً یک شبکه حمایتی قوی پشت جوانان شکل بگیرد. این مسأله تعارف بردار نیست، چون نمی‌توان سال‌های از دست رفته را برگرداند.جوانی که از سن ازدواجش گذشته و همچنان مجرد است به این نوع زندگی عادت می‌کند و به سختی تن به ازدواج می‌دهد، به عبارتی فضای ازدواج از ذهنش خارج می‌شود، ما نباید اجازه دهیم کار او به اینجا بکشد. بنده در این زمینه خانواده‌ها را بیشتر از همه مقصر می‌دانم، چراکه اهمیت موضوع را درک نکرده و به صورت عملی اقدامی انجام نمی‌دهند. البته باید در این زمینه از ابزارها و امکانات جدید هم استفاده و به شکل صحیح با موضوع برخورد کرد.

منبع: روزنامه ایران

It's only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on Pinterest

One thought on “جای خالی شبکه‌های پشتیبانی جوانان در حوزه ازدواج

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *