تا زمانی که آواها ابزار ارتباط نشده‌اند هیچ فرقی با دیگران ندارند، ولی تا کلام به میان می‌آید، پاسخ آنها تنها «سکوت» است و اینجا همان سرآغاز مشکلات «ناشنوایان» است.

به اعلام منابع خبری،  به گفته روان شناسان و متخصصان، شیوه رفتار اعضای خانواده و جامعه با کودک ناشنوا، در رشد عاطفی، سازگاری اجتماعی، آمادگی آموزش مهارت های زبانی و تحصیل وی بسیار مهم و تعیین کننده است. خانواده و اجتماع با پذیرش واقع بینانه مشکل فرد ناشنوا باید در راه پرورش استعدادها و توانایی های وی یاری اش دهند.

تاکنون از خود پرسیده‌ایم که ارتباط موجود در جامعه با این قشر  چه قدر صحیح و منطقی است؟. مگر نه اینکه یکی از مهم‌ترین اهداف آموزش ناشنوایان، اجتماعی کردن آنهاست؟؛ آیا به عنوان پدر و مادر ناشنوا، معلم ناشنوا، دوست ناشنوا یا عضوی از جامعه، با خود اندیشیده‌ایم که ناشنوایان به این هدف دست یافته‌اند و اگر نه، علت چیست؟.

به یقین، یکی از عوامل دست نیافتن مربیان ناشنوا و نیز خود ناشنوایان به این هدف، نقص ارتباطی موجود در رفتارهاست؛ بنابراین، نادرستی ارتباط ها، روند اجتماعی شدن ناشنوایان و به تبع آن، تعلیم و تربیت آنان را خدشه‌دار کرده است.

به بهانه «روز جهانی ناشنوایان» با اکرم سلیمی، مدیرعامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران در خصوص مصائب و مشکلات این گروه گفت و گویی داشتیم که مشروح آن در پی می آید:

ممنوعیت استفاده از زبان اشاره در آموزش و پرورش استثنایی

آموزش و پرورش استثنائی کشور هیچ کاری برای دانش آموزان ناشنوا انجام نداده است

سلیمی با تاکید بر آنکه ناشنوایان در ایران در مضیقه‌های متعدد قرار دارند، گفت: استفاده از زبان اشاره در حال حاضر به طور کلی در مدارس آموزش و پرورش استثنائی ایران کنار گذاشته شده است.

وی در ادامه با تاکید بر آنکه آموزش و پرورش استثنائی کشور هیچ کاری برای دانش آموزان ناشنوا انجام نداده است، گفت: اگر یک کودک ناشنوا را با یک کودک شنوا مقایسه کنیم، طبیعتا دایره لغت ناشنوایان نسبت به شنوایان بسیار محدودتر است و به همین دلیل آموزش و پرورش استثنائی وظیفه دارد این دایره لغت را جایگزین کند.

مدیرعامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران تصریح کرد: انتظار نداریم آموزش و پرورش استثنائی کتاب جداگانه‌ای برای ناشنوایان تالیف کند،‌ ولی نیاز است یک کتاب علاوه بر آموزش‌هایی که به دانش آموزان عادی داده می‌شود حداقل در زمینه ادبیات فارسی ویژه ناشنوایان تالیف شود.

سلیمی گفت: وقتی زبان ادبیات فارسی افراد ناشنوا تکمیل  و دایره لغات آنها گسترش یابد طبیعتا درک آنها نسبت به سایر دروس هم بالاتر خواهد رفت،‌ ولی متاسفانه هنوز آموزش و پرورش استثنائی این مسائل را نمی‌پذیرد.

استفاده از زبان اشاره در مدارس استثنائی غیر قانونی است

وی ادامه داد: با اینکه ایران به عضویت کنوانسیون جهانی معلولان در آمده و در این کنوانسیون آمده است که “زبان اشاره” باید به رسمیت شناخته شود ولی هنوز در ایران استفاده از این زبان در مدارس آموزش و پرورش استثنائی غیر قانونی است؛این درحالیست که زبان اشاره زبان رسمی ناشنوایان است.

مدیرعامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران ادامه داد: یکی از دلایلی که مجید قدمی، رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنائی کشور در توجیه عدم استفاده از زبان اشاره در مدارس استثنائی مطرح می‌کند آن است که می‌خواهند تلاش ‌کنند تا فرد ناشنوا خارج از مدرسه بتواند با افراد عادی ارتباط برقرار کند، این در حالی است که زبان اشاره هیچ مغایرتی با آن ندارد که اگر فرد ناشنوا آن را بداند و از آن استفاده کند و دیگر نتواند با سایر افراد جامعه ارتباط برقرار کند.

سلیمی گفت: زبان اشاره ارتباط فرد ناشنوا با دیگران را تسهیل می‌کند. زیرا این زبان، زبانی است که حتی انسان‌های اولیه هم از آن استفاده می کردند و حتی امروزه افراد عادی هم در صورت عدم تسلط به زبان سایر کشورهای دنیا با استفاده از اشارات مفاهیم خود را منتقل می‌کنند،‌ ولی متاسفانه رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنائی کشور این مساله را نمی‌پذیرد.

وی همچنین عنوان کرد: با آنکه ممنوعیت زبان اشاره در سازمان آموزش و پرورش استثنائی اجرایی می‌شود ولی رئیس این سازمان این مساله را نپذیرفته و زیر بار این سیاست نمی‌رود به طوری که هر بار از آنها در این رابطه سوال می‌کنیم به صراحت می‌گویند “زبان اشاره در این مدارس استفاده می‌شود” در حالی که من حاضرم هر کس را که می‌خواهید به مدارس استثنائی ببرم و به آنها ثابت کنم که دانش آموزان این مدارس به علت منع شدید استفاده از زبان اشاره حتی جرات استفاده از آن را هم ندارند و حتی معلمان این مدارس هم به این زبان تسلط ندارند.

مدیرعامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران ادامه داد: رئیس سازمان آموزش و پرورش استثنائی کشور اگر ادعا می کند که زبان اشاره در این مدارس به استفاده می‌شود، اعلام کند که چند درصد از معلمان مدارس ناشنوایان به زبان اشاره تسلط دارند؟.

سلیمی با تاکید بر آنکه بهترین زبان آموزش به ناشنوایان زبان اشاره است و تمام دنیا جز کشور ایران این مساله را پذیرفته است، گفت: با تلاش‌هایی که با سازمان بهزیستی کشور داشته‌ایم توانسته‌ایم این موضوع را در لایحه اصلاحی حمایت از حقوق معلولان بگنجانیم و به رسمیت بشناسیم که امیدواریم هر چه زودتر این لایحه به تصویب رسیده و زبان اشاره در کشور به رسمیت شناخته شود.

وی گفت: اگر زبان اشاره در کشور به رسمیت شناخته شود، بسیاری از مشکلات ناشنوایان حل خواهد شد.

مدیرعامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران در ادامه به عدم وجود «رابط ناشنوا» در کشور نیز اشاره کرد و گفت: در سازمان بهزیستی و سازمان آموزش و پرورش استثنایی رابطی به عنوان رابط ناشنوایان نداریم، البته در سازمان بهزیستی یک نفر به عنوان کارشناس ناشنوایان وجود دارد ولی عملا فردی به عنوان رابط ناشنوایان در این سازمان تخصصی وجود ندارد که بخواهد به این افراد ارائه خدمت کند.

سلیمی در ادامه با بیان آنکه ناشنوایان دارای معلولیت پنهان بوده به همین دلیل همواره مظلوم واقع می‌شوند، گفت: این دسته از معلولان کشور حتی مستمری سازمان بهزیستی که به معلولان تعلق می‌گیرد را دریافت نمی‌کنند، زیرا اولویت پرداخت مستمری به معلولین جسمی و یا سایر گروه‌های معلولان است که دارای معلولیت آشکار هستند، این در حالی است که باری که فرد ناشنوا تحمل می‌کند بسیار سنگین‌تر از باری است که سایر معلولان به دوش می کشند، زیرا سایر معلولان حداقل توانایی برقراری ارتباط و بیان مشکلات خود را دارند.

به گفته سلیمی، شیوع ناشنوایی میان زنان و مردان یکسان بوده و میزان شیوع این معلولیت در بین زنان و مردان ایرانی نیز  تقریبا یکسان است.

وجود حدود یک میلیون ناشنوا و کم شنوا در کشور

آموزش و پرورش استثنایی آمار قبولی نابینایان در کنکور را به جای قبولی ناشنوایان اعلام می‌کند

وی همچنین گفت: هم اکنون حدود یک میلیون ناشنوا و کم شنوا در کشور وجود دارند.

به گفته وی، مدیر عامل انجمن ناشنوایان ایران تفکیک ناشنوایان و کم شنوایان از یکدیگر به سختی صورت می‌گیرد، زیرا هیچ فردی به صورت ناشنوای مطلق نداریم.

مدیرعامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران در ادامه به میزان تحصیلات دانشگاهی در میان ناشنوایان نیز اشاره کرد و گفت: همواره آمارهایی از طریق سازمان آموزش و پرورش استثنائی در خصوص میزان قبولی ناشنوایان در دانشگاه‌ها اعلام می‌شود که البته این درصدها در خصوص میزان قبولی نابیناییان است نه ناشنوایان و من نمی‌دانم چرا در آموزش و پرورش استثنائی آنقدر همه چیز را با هم قاطی می‌کنند.

مشکلات عدیده ناشنوایان در زمینه آموزش

پوشش غربالگری شنوایی توسط بهزیستی صد در صد نیست

سلیمی گفت: بسیاری از نابینایان دارای تحصیلات عالیه هستند، این در حالی است که بسیاری از ناشنوایان در زمینه آموزش مشکلات جدی دارند، زیرا آموزش ارتباط مستقیم با برقراری ارتباط داشته و ناشنوایان ایران در این زمینه با مشکلات عدیده‌ای دست و پنجه نرم می‌کنند.

وی در خصوص میزان استفاده از تکنولوژی‌های روز دنیا برای ناشنوایان نیز گفت: ورود تکنولوژی‌های روز دنیا در زمینه ناشنوایی در ایران هنوز در مرحله آزمایشی قرار دارد و گسترش نیافته است.

مدیرعامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران در خصوص وضعیت غربالگری‌های شنوایی که توسط سازمان بهزیستی کشور انجام می‌شود نیز گفت: وضعیت غربالگری‌های شنوایی که توسط بهزیستی به انجام می‌رسد بد نیست و آمارهایی که در این خصوص ارائه می‌شود نیز تا حدودی صحیح است، ولی هنوز نتوانسته‌اند تمام کشور را پوشش دهند و نقاط دور افتاده همچنان از این غربالگری‌ها محروم هستند.

سلیمی در ادامه با تاکید بر آنکه غربالگری برای پیشگیری نبوده بلکه برای تشخیص است،‌ گفت: برای پیشگیری بهترین راه انجام آزمایشات ژنتیک است و باید بتوانیم انجام این آزمایشات را قبل از ازدواج اجباری کنیم.

وی گفت: در حال حاضر شنوایی جزء آزمایشات ژنتیک نیست و در این آزمایشات بیشتر به مواردی همچون سندرم دان و … تاکید می شود این در حالی است که جنین نوزاد ناشنوا برخلاف سایر معلولیت‌ها قابل شناسایی نیست و ناشنوایی تنها معلولیتی است که نمی‌توان آن را در دوران بارداری تشخیص داد و به این ترتیب اجازه سقط قانونی به مادر نیز داده نخواهد شد.

مدیرعامل انجمن خانواده ناشنوایان ایران  در اتمام عنوان کرد: سازمان بهزیستی کشور باید این مسائل را در نظر گرفته و  آزمایشات ژنتیکی قبل از ازدواج را اجباری کند و از آن غافل نشود.

انتهای پیام



سایت منبع

It's only fair to share...Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on Pinterest

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *